作词 : มณฑวรรณ ศรีวิเชียร
作曲 : ปานสรวง ชุมสาย ณ อยุธยา
แต่ก่อนแต่ไรไม่เคยใยดี เมื่อมีกันสองคน
ฉันไม่เคยมองเมื่อเธอหมองหม่น
ฉันไม่เคยสนใจ
กับสิ่งดีดีที่เธอให้ฉัน ฉันไม่เคยเห็นค่า
ไม่เห็นความดีกลับทำเฉยชา เธอจึงลาฉันไป
ตั้งแต่วันนั้น ตั้งแต่วันนั้น
เหมือนบางสิ่งหายไป
ไม่มีความฝัน และไม่มีเหลือรัก จริงใจ
เพราะขาดเธอ
กับสิ่งดีดี ที่มีความหมาย รู้เมื่อมันสายไป
เพิ่งรู้ความจริงว่าใจทั้งใจ หายลับไปพร้อมเธอ
ตั้งแต่วันนั้น ตั้งแต่วันนั้น
เหมือนบางสิ่งหายไป
ไม่มีความฝัน และไม่มีเหลือรักจริงใจ
เพราะขาดเธอ
กับสิ่งดีดี ที่มีความหมาย รู้เมื่อมันสายไป
เพิ่งรู้ความจริงว่าใจทั้งใจ หายลับไปพร้อมเธอ