اینترو
این مارها تو آستین جا خوش کردن اعتماده نعشش پهلومه
توی چشمای من دندون تیز پس خنده معلومه
سکوت کفریه از کشتن حرفهام، پینبش قبر گلومه
واژهها سیاه پوش افکار، چونکه افعی ختم کلامه
ورس اول
حقیقت تو گود چشمه، سازهای مخالف بیرون مراسم
نون ناجی زده کپک سیاست، مدعی خاک بی روح کلافه
هرچی این ور تلنبارتر، اون طرفهم دهن هارتر
زبون چندتا جناح سیاسیان، تار ساز هنر تارتر
همه کلافه سردرگم، وضعیت یه کلاف سردرگم
امنیت تو غلاف خنجر، شکر، پادزهرا هم که هلاهلن درکل
به قدری اوضاع کیشمیشیه، یه مملکت خراب خمرن
رک جلو خدا قد علم میکنم، سؤالاش تو اتاق قبرم گم
حرف ارزش موقوف، تو سفرهی اجنبی لقمه میخوره
شعری که تو هوای اینجا نباشه حتی دیدگاهشم مفت و بیخوده
از ترس سارق تنو بستیم با طناب، اونا میگن امن و امان
دست که تو کار باشه خیالت تخته، دزد در ماشینشو که قفل نمیکنه
وقتی حرفت مال خودت نیست مگه فرق داره چیه جایزت؟
اسم رو قلمته، جریان تو باتلاق حبسه جای سد
من یه طوری میرم تو فکر روی مغزم یه جا بذاره جای زخم
رپ ینی حجامت روح، چون حجامت کردیم با هجا هجای متن
کورس اول
تاریکه آسمون دفتر، تو بیت هام عاشقونه غرقم
گنده تر شدم با هر غلت، با واژه ها واژگونه هر خط
نکرده شیب راه نفس تنگ، به لطف نیش باز و تلخند
تو دستم آلت قتاله، عفت کلامم پاره پوره از دم
ورس دوم
تاریکی روح خونهست، حتی نور ها سیاه نورن
یه نور سوی کور ، اون سوی گور
مشتاق تو صف بهشت زهرام
زیر سنگ و لاخ، میشنوی؟ صدا میاد از ته
اونایی که غرق سیاحت ان
میگن نکنه درارین سیاه از تن
تشنهست لبم، با اینکه میگذره آب از سرم راه به راه
خلاف میلم چه بیت ها که میشن تو اثرم جا به جا
زا به راه، بعد سال و اندی از قلم دفترم پا به ماه
نمیشه صدات دراد وقتی تو بندن قلم ها بدتر از قاتلا
این خاک فراموش کرد، شریک دزد رفیق قافله
مغزی که تنها کوچ کرد این فاصله طیِ تا مدینه فاضله
تجربه طلاکوب کرده کار گیر تره هرچی کارت پیش بره
اینجا سانسوره سیم لخت و اون ور نهایت ته سیگارت فیلتره
یه جایی تحت فشارم که حتی راه نداره بزنه رادارت
از سر صب باید پر کنه چشم رو اون چیزایی که میدن
یکسره ازارت
برعکس بچهات بزرگت میکنه، ترس کرده به چه کارا وادارت
حرفای همراه و حامیتم باد هوا تر از اونه که بشه هوادارت
نوشتم رو خط فکرم، این معجزه نداره نفعی
قلمم بی صدا میخزه، بهش میگن مارگیرا افعی
واضحه تکلیف میرم استودیو، وقتی میشه کشتارگاه تعطیل
پشت میک یه طوری خون به پا میکنم فردا همه فنات بیان پاتختیت
کورس دوم
تاریکه آسمون دفتر، تو بیت هام عاشقونه غرقم
گنده تر شدم با هر غلت، با واژه ها واژگونه هر خط
نکرده شیب راه نفس تنگ، به لطف نیش باز و تلخند
تو دستم آلت قتاله، عفت کلامم پاره پوره از دم
حتی برگردی اینجاهم، راهت دوره ازم
الان وسط جاده کور مرزم
وقتی کابوسهای شب، باهامون صبحها پا میشه
مگه مداوا میشه، زخمی که مدام وا میشه؟
اینجا جریان فرق داره، همه اشکا مذابن
نمیده کفاف این روح ویرونو حتی خداهم
فرق دنیاهای ما، فرق بیرون و تو عمق آبن
میزنن کف طهرون انتحاری انگاری اُسامهان
کورس اول
چاله میدونه، زیر چشمم گود
خطهای عصابم کم تردد
خودکارم حریص و دفترم قُر
ایدهها میدن از هرطرف هل
چی میشه گفت؟
زیر پاها گسل و مستمر پشت سرم میریزه پل
هنوزم پرت ترم مسخرست، سیمهای مغزمم بدتر از سیم پیچ بمب
ورس اول
این ایده به سرم خورد
بیدرنگ پر کردم خشاب قلمرو
هرچند که لجن گرفته در قلعهام رو
به کفتارا بگو تو دفتره قلمرو
از همین جهت، شده جای صبرم پر
تو این بازی جوکرها رو لا ورقا زدم بُر
نوشدارو؟ میشوره گوشارو تلنگر
چشم راستم روشنه وقتی بگیره تنمگُر
معلق تو این خیل لاف تو زرد
لالای زمونه لالمون کرد
هممون کندیم و راهمون هرز
ترس شده از چوب سازمون سبز
از داخل برداشته لاکمون درز
وقتی دیدی میشد سانت به سانتمون زخم
باید پانسمون زد هرجا پاسبون زد
سرب هوا جوکه وقتی
جا خوش کرده ساچمه تو تن
کورس دوم
چاله میدونه، زیر چشمم گود
خطهای عصابم کم تردد
خودکارم حریص و دفترم قُر
ایدهها میدن از هرطرف هل
چی میشه گفت؟
زیر پاها گسل و مستمر پشت سرم میریزه پل
کردیم به این خاک این ریشه قفل
ورس دوم
هر صبح، یه صُبگای جدیده ولی
فحوای حرف ندیده وصفه
این وضعیته که دورمون شفیره بسته
درک حقیقت تو این طویله سخته
به تعبیر خر سایهاش شبیه اسبه
روز میگه که ماه تو کمین فصله
چشمها زیر پلکهامون زمین غصبه
قضیه اینه، اونی که اینجاست مخالفه
اونی که اون سر زمینه وصله؟
عوض شد اسم به هرج و مرج
تو یه جوب نرفته دخل و خرج
کردن چوب پنبه تو مردمک
از اون ور تانکها سیخ رو مردمن
به بیراهه کشیده راه روون
عرق پیشونی آب روون
من حرف نمیزنم بالا کار تموم
چونکه خودش قلمکاره آش زبون واسه جاش حروم
ما رو دندهی لج
اینام گذاشتن تو دنده مرده
موزیک تموم صدا، هرچی دره قفله
فرمون هم به سمت درّه قفله
ینی تو و منیم که تو این مرزاییم
از ترس چنگ زدیم به هرجایی
این ور اون ور، چه فرقی داره
اینا محرم کنن، اونا مداحی؟
