منم همون نطفه ی ناممکن

که روی شاخ قله ی سقط

به بدترین شکل زاده شدم من با یه درد مضحک

من نبودنم یه امر بود به دستور مستقیم خدایان فکر

ولی شیطانِ سرنوشت زایش منو گرفت به چنگ سلطه

شبیهم یه طعمه شیرین واسه حیوان وحشی مشکل

این چه تبلوری بود که اهنم بود ذوب میشد خوشگل

منم همون نطفه ی ناممکن

خوشامد نگفتند اومدم با یه سیل عقده

منم همون نطفه ی نا ممکن که حالا اندیشه دارم

من شکست تمام قانون وحشم

یه وضع حمل تیره با وزن سخت بختم

مادرم گفت اینقد بی فروغ زاده شدی

که نور منو تو گرفتی به زور

مادرم عجیب حرف میزد با من

ولی شایدم من کردم عقلشو کور

اسم و بخت ول کن همه داستانی دارن

من محکومم به سقط اما به سختی اهن

نقض کردم ولی سرنوشت و راهمو

حالا تو میخوای بهم بگی چیکار کنم

من فقط دو چشمم دست و پا ندارم

اومدم ببینم هیچ مقصدی ندارم

من ناظرم به جهلتون ناظرم به خون

ناظرم به شرح دردِ مردِ بی وجود

خواستار مرگم ولی از هیچ زاده شدم

پس سرنوشتم اینه فقط فریاد کنم

من دادمو و حنجره ام خون رگ منه

صدامو ببرم میپاش روی دار سرزنش

گوشمو سپردم صدای همهمه است

خوب گوش کن صدای همهمه است

خوب گوش کن صدای ضرب مرد

میاد روی تن لخت واهمه ی مرگ

صدای شکستن شیشه میاد

لغزید مست با پیک توی دستش

صدای سقوط از بین حادثه

گوشمو کبود کرد خودم ترس لغزش

به چاله های مخفی زیر قاب چاره

افتادند همه مست و داغ و پاره

فقط یه پیک یا دو تا کمتر

میگرفت جلوی این عمق فاجعه

شراب خشمه

اون پیک توی دست نظام جهله

عرقِ نریخته اخرش تو حلقه

اندوه و یاس دوباره سوز روی زخمه

حرفمو میگیری اینا تمثیله

وهمه

آدما هوشیارِ مستن این شده درد جامعه

دائم الخمر رویای خاتمه

نسیانِ پرورش فرزند یه حال دائمه

میسازه دوباره یه مستِ واقعه

منم همون نطفه ی ناممکن

که روی شاخ قله ی سقط

به بدترین شکل زاده شدم من با یه درد مضحک

من نبودنم یه امر بود به دستور مستقیم خدایان فکر

ولی شیطانِ سرنوشت زایش منو گرفت به چنگ سلطه

من انعکاس آینه ام

وجود من امتداد خاتمه است

من پارادوکسم توی کائنات

من یه خط بین موازات

یکی مرگ و یکی زندگی

من، اشتباه ماتریکس

منم همون نطفه ی نا ممکن که حالا اندیشه دارم

من شکست تمام قانون وحشم

یه وضع حمل تیره با وزن سخت بختم

مادرم گفت اینقد بی فروغ زاده شدی

که نور منو تو گرفتی به زور

مادرم عجیب حرف میزد با من

ولی شایدم من کردم عقلشو کور