Қиялыңа ерік бермейсің сен неге? Неге? Неге? Неге? Бос өмір қуып көп жүресің сен неге? Неге? Неге? Неге? Сығып алмайсың жастықтың шырынын сен неге? Неге? Неге? Неге? Сенбейсің өзге түгіл, өзіңе сен неге? Неге? Неге? Неге? Жата берме еркелеп Өрмекшідей өрмеле Аяқ астында құмырсқадай жүргің келмесе Еңбек етсең ерінбей Тояр қарның тіленбей Шабысыңның жемісі қалмас көрінбей Ей, кейбіреудің сөзіне ермей Ей, не болд өз күшіңе сенбей Жей бермей бос өзіңді іштей Бос қалмасын шабытың өз қазаныңда піспей Қиялыңа ерік бермейсің сен неге? Неге? Неге? Неге? Бос өмір қуып көп жүресің сен неге? Неге? Неге? Неге? Сығып алмайсың жастықтың шырынын сен неге? Неге? Неге? Неге? Сенбейсің өзге түгіл, өзіңе сен неге? Неге? Неге? Неге? Ойыңды биіктет, атақ келіп кетет Ақылды сөздеріңді жұрт сенің бағалайд Санаңды күшейт, саналылар өлмейд Жау келседе ой-қамалың тұратындай алынбай Қанша тырыссаңда сені сынайд адамдар Олардың ішін күйдіреді сенің қадамдарың Жаныңды тыныштандыр бос әуреге салынғанша Әркімнің сөзін тыңдап әркімге жалынғанша! Қиялыңа ерік бермейсің сен неге? Неге? Неге? Неге? Бос өмір қуып көп жүресің сен неге? Неге? Неге? Неге? Сығып алмайсың жастықтың шырынын сен неге? Неге? Неге? Неге? Сенбейсің өзге түгіл, өзіңе сен неге? Неге? Неге? Неге?